niemal 20 lat, 523 opisy statków kosmicznych

Stacja kosmiczna Sojuszu Rebeliantów (Alliance Space Station)

Stacja kosmiczna Sojuszu Rebeliantów. Autor i źródło obrazka: Empire at War, Lucasarts
Stacja kosmiczna Sojuszu Rebeliantów
(Empire at War, Lucasarts)
link bezpośredni dodaj do porównywarki

Ze względu na konieczność pozostawania w ciągłym ruchu i zachowania w każdej chwili gotowości do ucieczki, Sojusz Rebeliantów rzadko budował większe i pozbawione możliwości manewru stacje kosmiczne. Czasami jednak instalacja taka stawała się konieczna, lub też była duża szansa na to, że wróg nigdy nie będzie w stanie jej odnaleźć. Wtedy z reguły kupowano lub budowano rozmaite warianty platform linii XQ stworzonej przez Bengel Shipbuilders, jednak czasem potrzeba było czegoś większego, cięższego i nieco bardziej przystosowanego do roli kosmicznej fortecy... Na takie okazje Sojusz dysponował ustandaryzowanym projektem zwanym po prostu "stacją kosmiczną Sojuszu Rebeliantów".

Stacja ta w swoim podstawowym wariancie przypomina klasyczną mieszkalną kolonię kosmiczną o wrzecionowatym kształcie, jest jednak uzbrojona w dwie baterie turbolaserów i dwie - dział jonowych, co czyni ją w zasadzie odpowiednikiem imperialnej stacji typu Cardan. Projektanci przewidzieli następnie cztery kolejne wersje rozwojowe tej stacji: w miarę rosnących potrzeb można dodawać do niej zewnętrzne moduły dostarczające zarówno przestrzeni życiowej i ładunkowej, jak i będące miejscami instalowania dodatkowego uzbrojenia. W swoim najbardziej zaawansowanym wariancie stacja dysponuje ośmioma bateriami turbolaserów, działkami przeciw myśliwcom, bronią jonową i wyrzutniami torped protonowych, może również przyjąć w swoich hangarach cztery eskadry myśliwców - z reguły X-wingów oraz Y-wingów.

Jak już wspomnieliśmy, Sojusz bardzo rzadko decydował się na budowę stacji kosmicznych, jednak czasem podejmował taką inicjatywę - z reguły budując je w układach planetarnych położonych zupełnie na uboczu, albo wręcz w pustce przestrzeni kosmicznej, z dala od jakiegokolwiek punktu charakterystycznego, licząc, że na platformę taką wpaść będzie można tylko zupełnie przypadkiem - a więc statystycznie nigdy. Oczywiście w praktyce najczęstszym sposobem zdekonspirowania takich obiektów był czynnik ludzki i działania imperialnego wywiadu oraz służb bezpieczeństwa, dlatego położenie nie będących w stanie umknąć przed flotą wroga stacji kosmicznych otaczano zawsze jak najściślejszą tajemnicą.

Komentarz hermeneutyczny Tajemniczy człowiek w kapturze

Dane techniczne oszacowane na podstawie Empire at War oraz Message to Spacers 2 WotC - według pierwszego ze źródeł stacja rebeliancka poziomów 1-5 oraz Cardan 1-5 są odpowiednikami, natomiast drugie źródło podało charakterystyki Cardana.

Komentarz handlowy Platt O'keefe, niezależny przem... przewoźnik; Platt's Starport Guide

Podziękowania należą się Patrykowi Osińskiemu za dane, obrazki i przede wszystkim - motywację.

pełna nazwa: Alliance Space Station V producent: ?
polska nazwa: Stacja kosmiczna Sojuszu Rebeliantów (wersja 5) w slangu: ?
prędkość: - wytrzymałość: 600
w atmosferze: osłony: 400
hipernapęd: - zwrotność: -
uzbrojenie:
  • 8 baterii średnich turbolaserów o mocy 450
  • 6 baterii średnich działek laserowych o mocy 150
  • 6 baterii średnich działek jonowych o mocy 150
  • 12 wyrzutni torped protonowych o mocy 270
  • emitery promienia ściągającego o mocy ?
  • 4 eskadry myśliwców
długość: ? m
załoga: ?
pasażerowie: ?
ładowność: ? t
cena (nowy): ? kr
używany: ? kr
w użyciu od / do: galaktyczna wojna domowa
Źródła:
  • Empire at War
  • Message to Spacers (WotC)
^ wróć do góry
Reklama: Kneez, Nailz and Fingerz - trzech panów windykatorów

<<  wróć na główną ^ wróć do góry